Düşkavuran

'Şiir' forumunda bir katre gözyaşı tarafından 2 Mar 2008 tarihinde açılan konu

  1. DÜŞKAVURAN

    gittiğine inansam dönmeni beklerdim
    köhne gemiler geçiyor içimden
    hangi sokağa dalsam hangi kapıyı açsam
    ardında sen

    hep sesine bi kulaç kala boğuluyorum
    bilmem
    sen mi erken demir alıyorsun
    ben mi geç kalıyorum

    ellerimi bıraktığın yerden
    çığlar yuvarlanıyor ta şurama
    her gece fırlatıp denizlere
    yitirilmiş tebessümleri
    bir cigarayla parmak uçlarımı öldürüyorum
    çürümüş rüyalardan arta kalan mirasınla
    yolcusuz yollara döndüm
    alnımdaki girdaplar şimdi kan tarlası

    fırtınalar kopuyor demişsin
    yüreğinin en rüzgarsız yerlerinde
    oysa ben
    bin mevsim sana fırtınalandım
    sen bilmedin
    gittiğine inansam dönmeni beklerdim...

    KAHRAMAN TAZEOĞLU
     

Bu Sayfayı Paylaş