Ömrümün Virgülü

'Şiir' forumunda bir katre gözyaşı tarafından 2 Mar 2008 tarihinde açılan konu

  1. Kış geliyor
    bir daha da açmaz güller
    tekil mutlulukların
    çoğul yalnızlıklarıdır elde kalan
    borç harç mutlulukla ne yaşanırsa
    o kadar yaşadık

    ey ömrümün virgülü
    böyle mi bitecektin ha
    sen gittin
    türkülere sığmaz oldum
    dışım içime dar
    yelkensizim
    rüzgarlara çıktım
    kıyılara vurdum
    caddeler yuttu beni
    ve başıboş hüzün sokağında
    "yüreğime söylediğim en doğru yalan oldun"
    başıboş sonu boş

    kar yağıyor
    bir daha da açmaz güller
    acıların darağacında
    gözyaşımı vurdular
    içimin seyir defterinden
    adını çaldılar

    şimdi ört kapılarımı
    dönüşlere biletsiz kalayım
    varsın geride kalsın
    kederli gözlerin kar yanığı saçların
    varsın yitirsin tılsımını hayat

    "KAR YAĞIYOR
    BİR DAHA DA AÇMAZ GÜLLER"

    Kahraman Tazeoğlu
     

Bu Sayfayı Paylaş