Senden Sonra Başlıyor Uçurumlar

'Şiir' forumunda bir katre gözyaşı tarafından 5 Oca 2009 tarihinde açılan konu

  1. Senden Sonra Başlıyor Uçurumlar


    Sen gittin; olanlar oldu, sevdiceğim,
    Sen gittin; (sen giderken hava açıktı.)
    Sen gittin; sadece kokun kaldı çiçeğim,
    Sen gittin; aniden firtına çıktı,
    Uzarsa bu ayrılık, neler olur bir düşün.

    Sen gittin; aynalar pörsüdü, tozlandı,
    Sen gittin; nevrimiz birdenbire değişiverdi.
    Sen gittin; hüznümüz alazlandı,
    Sen, gittin; içimize bir acı düşüverdi.
    Uzarsa bu ayrılık, neler olur bir düşün.

    Sen gittin; çeşmemizin suyu kurudu,
    Sen gittin boz-dumanlar çöktü dağlarımıza.
    Sen gittin; etrafı örümcekler bürüdü,
    Sen gittin; erken gazel düştü bağlarımıza,
    Uzarsa bu ayrılık, neler olur bir düşün.

    Sen gittin; bu şehrin eski tadı kalmadı,
    Sen gittin; öldürücü kılıcını çekti yaz.
    Sen gittin; çığrıştık avaz avaz
    Uzarsa bu ayrılık, neler olur bir düşün.

    Sen gittin; dil bîzar, gönül vîran,
    Sen gittin ağıtlar koşuldu türkülere.
    Sen gittin; ne servet kaldı ne saman:
    Sen gittin; bakınıp dururum gittiğin yere,
    Uzarsa bu ayrılık, neler olur bir düşün.

    Sen gittin; olanlar oldu, sevdiceğim;
    Sen gittin içimiz dert doldu, sevdiceğim.
    Sen gittin; güneşimiz soldu, sevdiceğim;
    Sen gittin; neşvemiz kayboldu, sevdiceğim,
    Uzarsa bu ayrılık, neler olur bir düşün.

    Bahaettin KARAKOÇ (Ihlamurlar Çiçek Açtığı Zaman / Ay Işığında Serenatlar – Sıla Kitapları – İstanbul / 2001)


     

Bu Sayfayı Paylaş