Üzülmedim Diyemem

'Şiir' forumunda bir katre gözyaşı tarafından 1 Ara 2008 tarihinde açılan konu

  1. Üzülmedim Diyemem

    I
    Ey aşk, yaptığını beğendin mi:

    Yetimler gibiyim ziyafetten aç dönen

    Ters yakılan sigara, hemencecik söndürülen-

    Yoksulluk ile vakit geçer mi…



    Uyanmış kalmışım, nasıl bir şey bu

    Toprağa baktım, yerinde yoktu;

    Şiirden aşağıya attım kendimi

    Düşerken düşündüm, ölmesem mi.



    Anlatıyorum, hiç konuşmadan,

    Buğdayın içini dökmesi gibi…




    II
    Bugün dalgınım, dün de dalgındım

    Aç bile değildim aynaya bakmasaydım

    Dünden kalmış yemekleri yerken ki gönülsüzlük

    Gibi burdayım…



    Burayı sevmiyorum, bahsetmişimdir.

    Unufak olmak iyidir olmamaktan

    Hiç böyle demedim, yarabbim bilir

    Bu bozuk güzellik, kalbimi yoran…



    Bir sandalye çektim zor günlerin altına

    Ah ama,



    Kimse yüz vermiyor bana, sandalye bile

    Beni çağırıyor, yarım kalan ne varsa

    Bana düşüyor, her yağmur tanesini

    Suya götürmek, o serin ırmaklara



    Öyle ya



    Bir almanı herkes tanır, miğferi varsa

    Moskofu da tanırlar, yatıp uyumamışsa

    Bunları şunun için anıyorum burada

    Kim tanır beni, şaşkınlığım olmasa



    Bağırıp duruyorum denizin ortasında,

    Su buradan ne kadar uzakta…


    İbrahim TENEKECİ
     

Bu Sayfayı Paylaş